Toen mijn auto crashte op de snelweg sleepten ze hem naar mijn garage. De volgende dag belde de monteur om te zeggen dat ze hem konden repareren. Ik zei, laat maar, breng hem naar de sloop. Het was een goed moment om te stoppen, ik had veel last van vervelende sensaties in mijn hoofd en autorijden en de daarmee gepaarde concentratie maakten die klachten eerder slechter dan beter.
Ik gaf mijn parkeervergunning op en kreeg er een bezoekersvergunning voor terug. Bezoek kon hun auto voor de helft van de prijs bij mij in de straat of daaromheen parkeren. Bij de bezoekersvergunning kwam een website waarop ik een vijftal kentekens kon invoeren, verder moest ik zorgen dat er genoeg geld op stond. Kwam er bezoek, ik activeerde de vergunning via de website en klaar was kees.
Vorige week wilde ik de bezoekersvergunning activeren. Ik zag dat ze een nieuwe website hadden opgetuigd. Zo heel snel werd ik er geen wijs uit, mijn bezoek betaalde dus bij de parkeerautomaat en de volgende dag ben ik op mijn gemak die website uit gaan zoeken.
De knappe koppen van ambtenaren maar zoals zo vaak, op het onderwerp niet doorwrocht, hadden iets toegevoegd waar ik behoorlijk sikkeneurig van werd: voortaan moest elke bezoeker even naar de dichtstbijzijnde parkeerautomaat lopen en het nummer van deze parkeerautomaat onthouden, die ik dan vervolgens op de aangepaste website moest invoeren. Verder zag ik op de kaart die ze hadden toegevoegd dat de straat achter mij twéé parkeerautomaten heeft, dus welke moet je dan nemen? De linker of de rechter?
Ik werd er bozig van: mijn aankomend bezoek is oud, er lag sneeuw en ik vond dat ze sowieso al een barre toch ondernamen om naar me toe te komen. Ik ging maar eens bellen.
Een automatische juffrouw. Natuurlijk.
Nadat ik haar gepasseerd had kreeg ik een echt persoon aan de telefoon.
‘Jullie hebben een nieuwe website voor de bezoekersvergunning.’
‘Ja dat klopt zei de opgewekte jonge dame ambtenaar.’
‘Als een bezoeker van mij in de straat achter de mijne gaat parkeren, welk parkeerautomaatnummer moet ik dan invullen? Er staan er namelijk twee volgens jullie kaartje.’
‘Oh, dat weet ik niet.’
‘Okee. Op die toer op dus.’
‘En als ik nou het verkeerde nummer intoets, krijgt mijn bezoek dan een boete?’
‘Ja, dat denk ik wel.’ (Denk!)
‘Vanavond komen mijn hele oude schoonouders met de auto, ik wil het ze echt niet aan doen om ze met dit weer dit allemaal uit te laten zoeken.’
‘Nee, dat begrijp ik.’
‘Dus wat moet ik doen?’
‘Tja, dat weet ik niet.’ Haar stem vertoonde een lichte wrijving.
‘Hoe hoog is die boete?’
‘Ehm, even kijken….ja, negenenzeventig euro en twintig cent.’
‘En zij krijgen dan die boete.’
‘Ja. Zeker. Maar dan kunt u bezwaar maken. (Bezwaar!) U kunt in uw historie bewijzen dat u wel betaald hebt, maar dan het verkeerde parkeerautomaatnummer heeft ingevuld.’ Haar opgewektheid kwam weer terug.
‘Ja, dat snap ik maar moet ik dan eerst die boete betalen en dan daarna weer wachten totdat ik het terug krijg?’
‘Oh, dat weet ik niet.’
‘Wat weet u wel?’
‘……………………………………..’
‘Ik ben er niet blij mee.’
‘Dat begrijp ik.’
‘Kan ik een klacht indienen?’
‘Ja, natuurlijk kan dat. Ik zal u na ons gesprek de link per sms toesturen.’
‘Graag.’
‘Kan ik u nog ergens anders mee helpen?’
‘Nee dat was het.’
‘Dan wens ik u nog een fijne dag.’
tuuututuuuuuuutuuuutuuuuuutuuuuuuut.
De Gemeente. Waren ze niet bezig om juist regeltjes er af te halen in plaats van er bij te maken? En heeft dit beleid als doel om het parkeren in Amsterdam te ontmoedigen?